Disaster Recovery (Harddisk Forensics)

OK let’s get this straight:
Most big corporations building hardware and software are basically stupid and arrogant, and don’t think about the consequenses of their actions, which translates to a lot of customers being screwed.

What do I mean? Well, last monday I’ve lost access to one of my most important harddisks at home, and with that I’ve lost about 100 Gigabytes of valuable data. Yes, I’ve been busy trying to recover that data ever since, and I’m really pissed off about it, because not all of it was backupped. If you want to backup a 160 Gigabyte harddisk, you’ll need storage-space of at least that same size, which I did not have left anymore (of course, just my luck). During my quest for recovering my lost harddisk I’ve bumped into some interesting facts concerning large harddisks. What surprises me most is that I was not informed about this at the time I bought the disk. It seems rather crucial info for buyers of large harddisks, wouldn’t you say? Why aren’t they selling these disks with a notice on them, a warning would even be appropriate!
Let’s hope Western Digital and other brands are reading this. And if you are currently owning and using one of those 48-bit LBA storage-monsters, PLEASE, I urge you to make a backup NOW. Maybe even re-format your disk the right way, because if you won’t, trust me, you’ll be sorry afterwards…

Patrick Joseph Cowley

cowley's 8 track

By an awful lot of user-demand, I have finally created ogg files out of a unique vinyl pressing from 1981. It’s no surprise that I get emailed a lot about requests that are on this page, but sometimes there’s more to it than meets the eye. I got asked to specifically record/encode the ORIGINAL versions of a few tracks, not the ‘let’s remaster them, he’s dead now anyway’ releases (that all came out after synth meister Patrick Cowley died of aids in 1982).
So, I proudly present “I Got A Line On You“, “I Wanna Take You Home”, “X-Factor” and the “Menergy (reprise)”, download-links are in the top-left column. I especially recommend you to get “I Got A Line On You”, with the amazing vocal lead of Jo-Carol Block that seems to be pure whitebread soul energy, in this excentric fast dance cover of the 1969-original by Randy California. Nobody mixed down tracks like Cowley did, with such fascinating subtle arrangements, with those warm long lexicon reverbs and echoes. Not to mention the daring stereo-images on the vocals. Vocals that sound like they are a magic glue holding his synths together. Just think, he recorded these tracks using an eight track analog reel-to-reel tape-recorder, the drop-outs in the beginning of X-Factor tell the tale… There’s something about the dirty way he combined warm analog soulful themes with synthesizers, and in my opinion this music will never die, and is impossible to re-create. Check the synth-solo on 3’47 in “I Wanna Take You Home”; where do you come up with cheesy happy sounding themes like that?
Oh and no, I’m still not gay.

Opgooiers (chicken shit)

Sorry mensen, maar ik heb eigenlijk een hekel aan telefoon, altijd al gehad. Misschien wel dankzij de tijd dat de school kon bellen om mijn moeder te vertellen dat ik gespijbeld had, of andersoortige teenage-trauma’s. Mijn telefoonnummer is ook veel gebruikt op de radio, toen ik zelf zenders thuis had, of als ik presenteerde op vrije radio, maar ook op Radio 3 en 10 heb ik het meer dan eens genoemd als ik te gast was vanwege het 1 of ander. Nooit heb ik daar echt last van gehad trouwens, want antwoordapparaat. De laatste tijd krijg ik echter vaak telefoontjes van lui die ik helemaal niet wens te spreken, en voor nummerherkenning ben ik te lui (veel te duur ook trouwens, zoiets zou gratis moeten zijn, voor mij helemaal, ik betaal mijn stomme dure telecom-abo’s alleen nog maar omdat anderen zo graag willen dat ik ze heb), dus hangt er weer een antw.app. aan mijn telefoonlijn. Voorlopig neem ik niet meer het risico om dat ding achteloos op te pakken, voor ik het weet ben ik dan ruim een uur kwijt aan gelul in de ruimte met mensen die mij (bij gebrek aan een betere term) misbruiken. Dat zijn ook altijd de antwoord-apparaat opgooiers. De meest vervelende bellers; de stillen. Zo van: Oh ik moet nu iets inspreken, dan gooi ik maar op.. Die mensen zijn bij mij sowieso aan het verkeerde adres; Ik hou niet van stillen.
Als mensen bellen, maar eigenlijk niets belangrijks hebben, en dus maar besluiten op te gooien zodra ze dat antw.app. krijgen, dan stinkt hun zaakje. Dat klopt, zonder uitzondering, heb ik geleerd. Mijn moeder is bijv. iemand die zonder moeite het apparaat helemaal volkletst. Dat is goed, want dan loopt ze de kans dat ik op de WC zit en hoor dat ze belt en dan nòg op tijd ben om de hoorn op te pakken, en mocht ik er niet zijn dan weet ik sowieso wie er waarvoor belde. Als mensen ècht iets te zeggen hebben, me ècht nodig hebben, dan merk ik dat dus wel. Zelfs motieven als ‘zomaar’ of ‘ik wilde je stem horen’ doen het voor mij prima, als ik het maar weet! En anders klim je maar in de pen en schrijf je een ouderwetse (al dan niet liefdes)brief! Schijnt ook niemand meer te kunnen.

Rust

Zo mensen, even wennen, ik heb geen mobiele telefoon meer, want mijn Neukio mobiel is terug bij de oorspronkelijke eigenaar, en de rest is òf verlopen òf heeft geen werkende accu. Wat een rust! Ik zou al een nieuwe gehad hebben, ware het niet dat de keuze onder het huidige aanbod niet meer zo makkelijk is. Zit ik wel te wachten op dat gepriegel met MMS en Bluetooth? Ik begrijp nogsteeds niet waarom iemand “hey hallo” voor fl 0,35 wil verzenden (aan maar 1 persoon tegelijk). Kennelijk heeft men geld teveel.

Bijkomend voordeel: Men kan niet meer te allen tijde achterhalen waar ik me bevind. Het trace-able zendertje is er niet meer ;-)

Met mijn landlijn van KPN heb ik al sinds dag 1 een haat-liefde verhouding. Ik vond daar een eerder schrijfseltje over terug, warm aanbevolen…

Monddood doofpotje spelen

Hoe leg je een ex-werknemer een zwijg- en vergeet-plicht op, bijvoorbeeld over schandalige misstanden op het werk, of over de redenen voor (of oorzaken van) zijn ontslag?
Hoop dat hij de wet op vrijheid van meningsuiting niet kent, hoop dat hij zijn smoel houdt en geef hem wat poen, op voorwaarde dat hij wat ingewikkelde dreigende taal in acht neemt:


– Berichtgeving intern en naar buiten, dat partijen in goed onderling overleg uit elkaar zijn gegaan.

– Partijen zullen zich jegens elkaar in positieve zin gedragen. Negatieve uitlatingen aangaande de wederpartij worden vermeden.

– Negatieve uitlatingen aangaande de wederpartij worden vermeden. Over het gebeurde wordt met andere woorden gezwegen en er wordt alleen naar de toekomst gekeken. Pogingen om anderen ervan te overtuigen, dat U toch wel tot op zekere hoogte gelijk had, worden achterwege gelaten. De beëindigingsregeling betekent immers, dat partijen de strijdbijl begraven en het gebeurde dan ook niet meer in voor elkaar negatieve zin met derden bespreken.

– Discretieclausule over en weer. In het bijzonder doet U geen mededelingen aan derden (wie dan ook, niemand uitgezonderd) omtrent de regeling tussen partijen, behalve voorzover U uit hoofde van wettelijke regelingen gedwongen wordt dat te doen (informatie aan de belastingdienst en het UWV).

– Geheimhouding door U van gegevens en/of correspondentie en/of stukken en/of systematieken en/of software, welke U aangaande ons bekend zijn. Indien U door derden wordt gevraagd inlichtingen te verschaffen betreffende aangelegenheden, waaromtrent U n.a.v. – of in verband met het dienstverband met ons – kennis bezit, zal U volstaan met te verwijzen naar ons. Derhalve onthoudt U zich van commentaar. Het gestelde in deze alinea geldt ook aan ons gelieerde bedrijven/vennootschappen/organisaties/personen.


NOOIT tekenen als u dit soort onzin krijgt voorgeschoteld. Ik bedoel, hallo, we leven verdomme toch niet meer in de middeleeuwen?
Ook wel fascinerend, maar dan van de andere kant:

6. Het initiatief kwijt raken aan de werkgever

Er zijn tal van formele kanalen om misstanden te melden. Veel kanalen zijn echter niet geschikt. Wie ze als werknemer benut, speelt zijn werkgever in de kaart. De werkgever heeft meer geld, meer tijd en als organisatie geen geweten. De werkgever kan de zaak traineren, weigeren informatie te verschaffen, dure advocaten huren en aanvallen organiseren. De werknemer die vasthoudt aan die formele kanalen delft vaak zowel emotioneel als financieel het onderspit. Ook als de werknemer een kleine overwinning behaalt, is de werkgever nog lang niet uit het veld geslagen. Hij heeft doorgaans veel meer pijlen op zijn boog. De werknemer is vaak te goed van vertrouwen over een voor hem gunstige afloop.

Want er wordt alleen naar de toekomst gekeken, dus van onze fouten uit het verleden hoeven we niets te leren. Sure.

My Nose

Phhff, I hate dust, hay-fever, smoke, cat-hairs, all the things that made my life miserable today. I wish I didn’t have to live with those allergies. Fuck my nose, fuck my eyes, fuck my throat, to hell with these badly designed human organs when they respond to that shit. It costs me so much time, I’m losing whole afternoons, entire mornings, and evenings, just dealing with these motherfuckin’ allergies, sneezing and coughing all day. I can’t enjoy shit anymore when these things attack me. God motherfuckin’ dammit!