The Temperature At Which Freedom Burns

De ongezonde roker, genaamd Theo Van Gogh, is hier nogal (jaloers?) aan het mopperen over (het succes van de film) Fahrenheit 9/11, en over Michael Moore, de maker ervan. Had hij dit wel gelezen, waarin nagenoeg alle argumenten, die Theo gebruikt om lucht van te bakken, van tafel worden geveegd? Theo hoopte natuurlijk in te spelen op de zogenaamd nuchtere ‘who cares?’ mentaliteit van de nieuwe hollander, maar vergat voor het gemak even deze sites te bekijken:

A historical whitewash?
http://letsroll911.org
http://911review.org
http://physics911.org
http://www.guerrillanews.com/after_math/
http://www.globalresearch.ca/articles/DAV407A.html
Flight 11 – The Twin Flight
http://www.janmarijnissen.nl/weblog/index.php?p=438#comments

Orwell zat er 20 jaar naast…

Update 27 juli 2004:

Het bedrijf Applied Digital Solutions Inc. is druk bezig om hun VeriChip op de markt te brengen. Ik zeg u, dit is VERY scary stuff. Doen we een whois op adsx.com, dan vinden we de naam ROBERT D. RIZZI, die ‘toevallig’ ook executive director van Proskauer Rose is, een club gespecialiseerd in het besturen en verdedigen van grote bedrijven, met 590 top-advocaten in dienst. Ze voelen de buitjes al hangen, bij ADSX?

Buitengewoon ernstige zaak, DIT <- verplichte kost voor iedere zichzelf respecterende hollander.
Baseer een vaag opgesteld idee van machtswellustelingen op scapegoat het dreigend terrorisme, dan lukt het wel. Elke terrorist met verstand gebruikt trouwens gewoon fijne, door de NSA niet te kraken, coderings-software, en gaat alles via spoofed IP-adressen, andermans wireless connectie en/of gekraakte bedrijfs-computers doen, no problem. Dus of Big Bro ermee kan wat hij ermee zegt te willen kunnen? No way in hell. Is dan ook helemaal niet het eigenlijke plan, want dat heeft niets met een terreurdreiging te maken; Men wil schijnbaar controle over alle burgers kunnen uitoefenen, het volk kunnen belasten en onderdrukken, de rijken beschermen, de armen dom houden. Het begon natuurlijk eigenlijk met de pin-pas, toen hadden we de identificatieplicht, toen verplichte inzage in bankrekening-saldo’s etc. etc. en nu dit…

Gekken aan de macht! (deel zoveel)

Leuk, uit usenet:

> > Minister Dekker oppert inleveren vakantiedagen ten behoeve van de economie
>
> Minister Dekker was vanwege een werk-vakantie op Aruba niet bereikbaar voor verder commentaar.

Sterker nog: Er was plotseling GEEN reden meer om politiek Den Haag tijdens het zomer-reces terug aan het ‘werk’ te zetten, omdat die amateur Remkes iets heel erg stoms had gedaan. (Lekkere doofpot-affaire weer, trouwens.) Nee natuurlijk niet, je zou toch van vakantie teruggeroepen worden voor de blunder van 1 van je collega’s! Kom nou zeg! Dat je met die collega’s verantwoordelijkheden hebt naar de burgers van een heel land toe, ach, dat vergeten we voor het gemak maar even. Weet je wat? We verzinnen dat het een goede oefening was, en de dreiging was er sowieso wel, want dat ultimatum van Osama liep ook net af.

Staan ze nog raar te kijken als er eens een lekker boos mailtje richting opperhoofd knoeipot gaat. Nee, DAT kan echt niet, dood aan degenen die (zonder schade aan te richten) weten in te breken in amateuristische computer-netwerkjes van de overheid of het bedrijfsleven, dood aan degene die zich schriftelijk op minder tactvolle wijze weet uit te drukken naar de autoriteiten toe, maar een moordenaar even wat verlof geven? Sure, no problem!
Way to go Vrouwe Justitia!

Zombies van unresolved issues

Een jaar of vijf geleden schreef ik in een email:

Soms begrijp ik niet hoe mensen kunnen leven in dezelfde stad als de mensen met wie ze unresolved issues hebben lopen. Lopende zaken die niet netjes zijn afgerond. Dat ze willen leven in een stad waar ze mij ieder moment kunnen tegenkomen, in een restaurant, in een winkel, op een feestje, terwijl ze dondersgoed weten dat we nog heel veel te bespreken hebben. Hoe kun je doorgaan in een stad waarvan je weet dat ik daar ook woon? Ik zou het niet willen en niet kunnen.

Inmiddels lijk ik echter ZELF meerdere skeletten van onopgeloste problemen te hebben veroorzaakt, en heb ik wegens omstandigheden geen tijd of mogelijkheden gehad om dingen netter of beter achter te laten dan dit. Er dwalen nu dus enge zombies van unresolved issues in mijn stad rond, die maken dat ik steeds meer kans loop iemand tegen te komen die ik liever niet wil tegenkomen, mensen met wie het ongemakkelijk lullen zal zijn. En dit past zo vreselijk NIET bij mij. Meestal zorg ik ervoor dat ik netjes eindig, dat ik een probleem overwin, volledig afrond en uitpraat, dat ik me vrij voel overal waar ik leef, that my conscious is clear, overal waar ik boodschappen doe, overal waar ik fiets.
Als grote hoofdoorzaak, als bron van dergelijke unresolved issues, moet ik toch ‘werken voor geld’ aanwijzen. Alles is terug te voeren op het feit dat de maatschappij mij gedwongen heeft dingen te gaan doen die ik eigenlijk niet wilde doen, omdat het ‘moest’. Dit heeft zich doorgedrukt tot diep in mijn privéleven, zelfs potentieel zeer succesvolle relaties en vriendschappen heb IK laten mislukken zonder dat ik dat normaalgesproken zou hebben laten gebeuren. Ik hoor u zeggen; Je leert van je fouten, Juul!
Tuurlijk, maar dat neemt niet weg dat die fouten nu mijn woonplaats, het hele land eigenlijk, hebben besmet met mensen die mij ten onrechte maar raar zullen vinden, mensen die negatief over mij denken, die denken dat ik zus en zo ben, terwijl ik verre van zus of zo ben. En erger nog; Terwijl het niet mijn schuld is (en niet eens altijd mijn fouten waren).
Deze schoenmaker had beter bij zijn fucking leest kunnen blijven. Uit nostalgie daarom een paar stokoude webpages tot leven gebracht; Het grote InFerNo interview, en de laatste homepage van mijn oude lokale radio succes.

Voortkomend uit dat vroegere gek mogen doen op de radio vinden jullie zeer binnenkort een soort van vervolg hiervan, in de vorm van te downloaden geluidsfiles, op lulligvoorje.nl (ja, echt). Er zijn te veel mensen geweest die mij te vaak vertelden dat ze uitkeken naar de keren dat ze mij weer op hun radio konden horen raaskallen. Men vond zelfs dat ik een natuurtalent was voor stand-up comedy achtige performances, maar daarmee schep ik verwachtingen die ik niet wil scheppen; Ik ga gewoon weer rustig aan beginnen met het leven achter de microfoon, en dan zien we wel wat er gaat gebeuren. Ik vond het altijd erg leuk om te doen, en aangezien ik hier online eigenlijk NOG meer vrijheid heb om te zeggen wat ik wil, kan dat nog wel eens heel erg spannend worden. Er zijn sowieso nauwelijks interessante nederlandstalige audio-logs (of hoe je dat ook wilt noemen), dus er is ook nog eens een markt voor. Het worden ogg vorbis files, geen mp3 files, want ik wil ‘t ogg formaat meteen een beetje pushen; Als je me wilt horen, dan heb je er maar voor te zorgen dat je naar ogg kunt luisteren :-) De meesten kunnen dat trouwens al, zonder dat ze het weten. Geschiedenisles.

Oh by the way, het bovenste deel van dit berichtje is grotendeels een copy-paste van iets wat ik op 15 september 2002 al schreef, maar het is meer dan ooit weer actueel, dus ik heb het even in de re-run gegooid…

Buren en hun troep

Nathalie S., happy birthday to you, old forbidden love and sweetheart. Weet niet waar en hoe je tegenwoordig leeft, maar vergeten zal ik je (verjaardag) nooit. Bedankt en sorry voor alles wat we vroeger (al dan niet) samen hebben meegemaakt :-)

Tadaa! Met spoed en op veler verzoek anders geformuleerd, en nu ook delen gewist, want overburen (wèl leuk, o.a. buurmeisje van de overkant) vonden dat ik de goden (lees: buren) niet moest verzoeken, zeg maar. Met andere woorden; internet is machtig en Julius laat zich censureren:

Waarom lijkt het alsof ik nooit leuke buren heb? Waarom lijken MIJN buren altijd zulke saaie irritante mensen? Voorbeeldje: Ik dump net mijn vuilniszak aan de straat, ligt er onder het raampje naast mijn voordeur in de hal een kassabon van Dirk Van Den Broek met nog wat prijs-stickertjes en klein afval erbij. Geen idee wat het allemaal voor rommel is, maar het komt NIET bij mij vandaan. Sommige van mijn buren denken – for some strange reason – dat IK degene ben die *altijd* rommel op de hal laat slingeren. Zo van: “Hier, meneer Thyssen, houd uw rommel bij u!”, terwijl het hier dus duidelijk gaat om een inschattingsfout: Ik zou NOOIT iets laten slingeren in die hal hier, LAAT STAAN een kassabon waarop men zou kunnen zien wat mijn boodschapjes zoal zijn. Daarvoor ben ik veel te FBI, sociaal en voorzichtig naar mijn buren toe. Heb zelfs een alibi, namelijk datum en tijd op de bon, van een supermarkt waar ik nooit kom! Dus ik heb de rommel bij buren ‘terug’gelegd, zo van: “Uh uh, NEE domme mensen, NIET van mij! NIET NIET NIET! NEE NEE NEE!” Maar 10 tegen 1 dat de boodschap niet eens aankomt, zijn hun hersens vast te lui voor. Bah, zou er iets ergers zijn dan slecht doordachte vooroordelen van roddelende buren? Sommige buren denken het wiel te hebben uitgevonden, ook verzuimen zij het vaak om mij terug te groeten, of zijn ze zo slechthorend dat ze mij niet hebben horen groeten en denken: “Daar heb je die aso die nooit groet!” Op mijn etage woont een vader die soms in de hal een sigaret rookt, omdat ‘ie dat binnen niet mag, want ze hebben (lastige) kinderen. Zo hebben veel van mijn buren ook zogenaamd ruimtetekort, daarom staan hun vervoers-middelen; steps, skates, fietsen, in de hal, bijna tegen mijn deurmat, vóór mijn box-deur, zodat ik me vaak met veel acrobatisme een weg naar buiten moet banen wil ik hun vervoer niet omgooien. Het komt regelmatig voor dat ik vloekend toch een fiets omkletter als ik met mijn jas aan een stuur blijf haken, en ik al bijna te laat ben voor een afspraak. Als ze niet luisteren willen, dan moeten ze maar voelen, die rotburen. Bij mij dus geen bescheiden lieve jonge stewardess in opleiding of vrolijke studente (meer), geen aardige nerd of excentrieke stedeling ofzo, nee: Echt ruk, alleen maar eigenwijze zeikerds en paniekerige lui die denken dat ze precies weten wie en hoe die gozer van boven is. Enfin, ik moet me waarschijnlijk gelukkig prijzen dat het hier niet gaat om psycho’s of asociale messendragende drugsgebruikende lastpakken!

Het zit mij niet in de koude kleren

11 september heeft volgens mij de wereld vooral verbitterd omdat het concept zelfmoord-commando ineens echt blijkt te bestaan. Voorheen wisten we wel dat deze mensen bestonden, maar vooral uit speelfilms en verweggistan. Plotseling doen ze het ook echt, en dicht bij huis. 911 brengt die weggestopte lastige levensvragen onbewust voor ons naar de oppervlakte; Waarom bestaan wij? Waarom is er iets en niet niets? Heeft het zin om te blijven doen alsof het leven zin heeft? Waarom willen wij de dingen behouden zoals ze zijn, terwijl ze ten dode zijn opgeschreven? Wat hebben we eraan, als het toch allemaal voor niks is? Als we toch doodgaan, wat heeft het voor nut om ons druk te maken over dingen, om zorgvuldigheid te betrachten, om perfectie na te streven? Al sinds ik een beetje kon zien hoe het met de mens en het heelal in elkaar stak, heb ik een serieus diepgeworteld probleem met de vergankelijkheid van de mens, en de aarde. (ja wie niet?) Met de dood en eindigheid. Daar kun je niet voor behandeld worden, want het is geen ziektebeeld, het is empirisch realisme. Maar het is lastig, want het demotiveert en deprimeert.
Zo heb ik soms momenten dat ik me dapper voorneem om webpages helemaal om te katten en over te schakelen op de toekomst der webpage-talen. Lullige gevoelens bekruipen je dan al vrij snel, omdat je merkt dat er nogsteeds heel veel niet klopt in de wereld der hypertext, dat vrijwel alle nieuwe talen bestaan uit work-arounds en browser-aanpassings-ellende. Om te beginnen is er de zieke opbouw van een URL. Die begint meestal met “http://www”, technisch gezien kan de “www” er al jaren uit, maar goed, wat de boer niet kent dat vreet ‘ie niet, dus zoiets duurt lang. Dan hebben we de afkorting h.t.t.p., die toch echt staat voor hyper text transfer protocol. Nog een jaar of 5 en de “hyper text” zou uitgestorven moeten zijn. Toch denk ik niet dat de opbouw van de URL dan veel anders zal zijn. Kortom; Straks hebben websites adressen die doen vermoeden dat het om hypertext gaat, terwijl de websites zelf (dus wat er op die adressen te halen valt) voor 0,0% uit hypertext bestaan. Lekker handig weer van die gasten…
Spijt me wel, maar zolang er geen standaard is die in alle browsers hetzelfde werkt, blijf ik me houden aan fijne good old basic HTML met tables. En CSS en XML komen er alleen in als leuke toevoeging; Echt waardevol is die rommel nog lang niet, websites die daarop stoelen hebben een levensduur vergelijkbaar met die van een mandarijn. Ik word echt heel erg moe van deze bende die er duidelijk op uit is steeds meer features toe te (kunnen) voegen. Doe mij maar

alles hiertussen

en alle andere zooi kunnen ze voorlopig weer afschaffen. Bah!

je weet wie je bent

Ruim anderhalf jaar later is het. Terwijl iedereen weer met licht aan door de stad fietst, en ik verveeld mijn dynamo aan klik omdat ik in de verte politie zie staan, zie ik een heel mooi meisje met een sigaret en vraag me af waarom ik vind dat het feit dat ze mooi is moet uitsluiten dat ze rookt. Wat heeft ze te verroken? Is het dat alle mannen (behalve ik) klootzakken blijken te zijn? Ze kijkt me aan alsof ze dat denkt ;-) Marsepein gekocht om mezelf te troosten, want als ik heel diep naar binnen kijk, dan weet je best dat ik niet anders kan dan hier gewoon nogsteeds vierkant achter staan…