Verliefdheidsverlof

Net als dat er een zwangerschapsverlof bestaat, zou er eigenlijk ook een soort liefdesverlof moeten bestaan. Zodra het er op lijkt dat twee individuen voor elkaar gemaakt zouden kunnen zijn, moeten ze vrij krijgen en een periode niet hoeven voldoen aan alle normale plichten, zodat ze hun verliefdheid kunnen uitdiepen tot maximale geluksdiepte en kans van slagen. Dan mogen ze even egoïstisch leven, hoeven ze met niets en niemand rekening te houden, want ze worden verliefd. Laat die twee nu maar even, ze zijn verliefd. Geef die twee even de kans om tot elkaar te komen. Geef de ontluikende liefde de kans om gevonden te worden.
Wij zouden in die omstandigheid de wereld de wereld moeten mogen laten, en alle claims van derden een maand op moeten mogen schuiven. Een "krijg toch allemaal de kolere, love first" periode in moeten kunnen lassen. Zoiets bestaat (uiteraard) al eeuwen bij echte Indianen-stammen, maar wij hebben het afgeleerd. Wij moeten verliefd zijn of worden terwijl we gewoon door moeten ploeteren, vergeten gedwongen dat we eigenlijk aan niets anders kunnen denken dan aan het zien van de ander, verpesten en verdringen de kans op een succesvol verloop van het ontstaan van de perfecte volledige verliefdheid.

Uiteraard schrijf ik dit met twijfelachtige motieven, want ik verkeer zelf in een status die een liefdesverlof zou kunnen verantwoorden. Je gelooft het niet, maar amper een dag nadat ik besluit om het concept relaties aan de wilgen te hangen, het fenomeen liefde in het vriesvak te stoppen en een dikke "fuck it!" vinger aan de voortplantingsdrang te geven, kom ik een jongedame tegen die alles weer openbreekt. De sublimatie van perfecte omstandigheden, waar een mysterieuze kracht mij naartoe heeft gestuurd in precies het juiste uur, op die ene hete dag, in een overbevolkte stad als Amsterdam. Daar was ze dan, en daar stond je dan met je keiharde voornemens. Allemaal in één keer door de plee ermee. Alsof een higher power me zei: In your face, fool! Take that!
Een totaalpakket zo bijzonder en mooi dat ik het in mijn dromen niet had kunnen verzinnen. Ze heeft het allemaal, en ze overtreft alle voorgaande buitenaards aantrekkelijke combinaties. Als onze verboden ogen elkaar ontmoeten, bij iedere interactie van dichtbij, is het alsof aan beide kanten sleutels eindelijk het passende slot hebben gevonden, en gefixeerd door de stiekeme schittering in haar ogen onderga ik de bijna ondraaglijke verlamming die men verliefdheid noemt.
Holy mother of the force, wat zijn die ogen mooi, hoor ik mezelf denken als ik wat nietszeggende woorden met haar wissel. Het is opvallend hoe twee individuen elkaar helemaal kunnen begrijpen zonder elkaar te kunnen kennen. Vast zo'n verstopte dimensie aan het roer, die waar we te weinig van weten. Toen ik van haar wegliep en de onderlinge afstand groter werd, bij ons tweede afscheid, voegde ze er een extra duidelijke "Tot ziens!" aan toe. Ik reageerde met "ja doei" of iets ongehoord suffigs als dat, want ik wist onbewust dat ik even later dood zou gaan van verlangen naar die lach, bij haar wilde zijn, met haar wilde zijn, weg zou willen zinken in het blauw van haar ogen. Daarbij wensend dat ze alleen van mij is, dus of al haar mogelijk bestaande mannelijke vrienden bij deze even willen exploderen, ja? Wat een uitvinding, dat verlangen naar dingen die me misschien ooit walgelijk veel pijn kunnen doen of ontzettend gelukkig kunnen maken. En of ook de rest ons met rust wil laten tijdens ons verliefdheidsverlof.
"Hey you two: Get a room!"

Gevaarlijke Eerlijkheid

> Naar aanleiding van uw sollicitatie naar de functie van abc/xyz moet ik u
> helaas laten weten dat wij u niet uitnodigen voor een sollicitatiegesprek.
>
> De reden hiervoor is gelegen in het feit dat andere kandidaten beter voldoen
> aan de door ons gestelde functie-eisen.


Dat acht ik anders behoorlijk vreemd, want in de functie abc/xyz zou ik het benodigde werk ongetwijfeld even goed doen als (waarschijnlijk zelfs beter doen dan) die andere kandidaten. Waarop baseert u overigens uw plotselinge nieuwe kennis betreffende mijn vaardigheden, als ik vragen mag? De door u voor deze gelegenheid opgerakelde (mij tot op heden onbekende) functie-eisen heb ik nergens zien staan, het is in ieder geval beslist geen feit dat andere kandidaten beter voldoen. Dat dit zo zou zijn, is slechts uw mening.

Het komt op mij over als een volkomen uit de lucht gegrepen oordeel. Prima als u zich daarvan wenst te bedienen, maar kom er dan ook gewoon voor uit dat u te lui of beroerd bent voor eerlijkheid in dezen, in plaats van dat gekunstelde gedraai met inhoudsloze standaard-zinnetjes. Die vormen een ware belediging voor mijn intelligentie.

U bent kennelijk helemaal niet op zoek naar goed personeel. Goed dat we het weten.

Claims

Heeft u dat ook, die mensen om u heen die u (meestal ongevraagd) allerlei claims opleggen? Sinds kort horen daar ook een paar van mijn buren bij. Geef ze een vinger en ze nemen een hand. Ik begrijp dat soort mensen echt niet. Bij mijn weten leg ik nooit claims op anderen. In ieder geval voeg ik er altijd aan toe waarom ik iets van iemand vraag of wens, en maak ik duidelijk dat het NIET erg is als iets niet kan, en waarom niet, en hoe lang men erover mag doen àls het kan, en hoe belangrijk of onbelangrijk het is dat het gedaan wordt. Daarbij weet ik bovendien meestal wel hoe lastig iets voor die persoon is als ik iets van iemand vraag, en vraag ik alleen iets als ik weet dat het voor de ander niets voorstelt, bijna geen tijd of moeite kost. Ik heb zo'n hekel aan mensen die doen alsof jij hen iets schuldig bent, zonder dat ze zelfs maar de moeite doen om uitleg te geven over de bron van de plotselinge claim(s), of de waarde ervan voor jou. Mensen die afspraken met je maken zonder dat jij er ooit mee in hebt gestemd, mensen die zorgen bij jou deponeren over een ongevraagde verantwoording die je plotseling zou dragen. Niet direct reageren betekent doorgaans NIET dat je instemt met een vreemd voorstel waarbij jij al het werk moet doen en er niets tegenover is gesteld. Is dat domheid? Gebrek aan opvoeding? Gebrek aan sociaal inlevingsvermogen? Voor je het weet mag JIJ bij mensen langsgaan, omdat ZIJ jou 'nodig' hebben voor iets waar jij NIETS aan zult hebben, anders dan dat het de voorbode is voor nog meer claims die men op jou kan gaan plaatsen. Je mag best mijn hulp vragen, maar daarbij moet je niet doen alsof ik iets verplicht ben of iets goed te maken heb.
Begin sowieso een hekel te krijgen aan een paar van mijn buren. Is hun verslaving niet timmeren, zagen, frezen, boren, met meubels slepen, hard bonken, non-stop kloppen, tikken of speakers te hard aan zetten met lelijk veel laag erin zodat zelfs de vloer bij mij trilt alleen omdat ze graag naar zo'n irritante brommende radiostem luisteren, dan is het wel dat ze buiten de wacht lijken te houden omdat ze zich te pletter vervelen, geen passies, interesses, bezigheden of hersens lijken te hebben, of wachten op hun dood. Jouw aankomst en vertrek zijn dan gebeurtenissen waar nog uren over nagepraat kan worden. Je mag van mij best wat uren op een dag niksdoen en in de buurt van mijn voordeur op een stoeltje zitten of over je balkon of raam hangen, maar niet 10 uur op èlke dag controleren wat die meneer allemaal wel niet doet, de gegevens vervolgens foutief doorspelen, zodat ik briefjes in mijn bus krijg die er zo uit zien. Een rechtgeaarde amerikaan zou daarop zeggen: WTF?!

Iedereen permanent verdacht..

Je let eventjes niet op en hup:
26 augustus aanstaande worden in Nederland de nieuwe biometrische-electronische paspoorten en ID-bewijzen ingevoerd. Jawel. Vanaf die dag bevatten persoonsbewijzen een RFID-chip met de volgende gegevens:

De Plashoek In Het Zwembad

a.k.a. de rookruimte in de horecagelegenheid. Aldus Fons Nijpels in een brief aan Tornex Rookruimtes:

Ik ben het oneens met uw stellingname dat de meeste oplossingen voor het "rookprobleem" (fijn dat u dát tenminste erkent) slechter zijn dan het gebruik van uw apparatuur. Dat is hooguit het geval vanuit het verwrongen gezichtspunt van het handjevol verslaafde paffers, maar voor de rest is het inrichten van een rookruimte op de wijze zoals u dat propageert net zoiets als het inrichten van een urineerhoek in een zwembad. Dus u mag zichzelf dan wel afficheren als "niet-roker", u bent uitsluitend bezig het probleem te benaderen alsof u een roker zou zijn.

hihi ;-) - Ik zie mooie bordjes bij het zwembad, met daarop teksten als:

In dit bassin is urineren op de aangegeven plaatsen toegestaan.

Zeiken in het zwembad, daar komen we samen toch wel uit?

Pissen-in-het-zwembad-moet-mogen punt nl

"Maar ik plas niet in het zwembad!"

Origineel komt van Thomas Pfeffer van the American Heart Association :
"Having a smoking area in a restaurant is like having a peeing area in a pool."

Music Video

For those broadband citizen who do not know about it yet:

View and download very cool and rare videos here.
Or see some smaller and 80's videos here.

You may also like to see Michael "Enigma" Cretu's studio-tour.. or look at this freaky collection, or this gear-slut.

Waar is de hoge?

Serieus, een zwembad zonder hoge duikplank is geen zwembad, wat mij betreft.
Die amateurs die hier zwembaden runnen hebben er weinig van begrepen. Zo leer ik mijn schoonspringkunsten nog af zeg! Mopper mopper klaag klaag. Maar ik val in herhaling, sorry.