Toe, geef me nog één laatste kus..

Min of meer in opdracht van een paar van mijn grootste fans heb ik weer een 45-toeren-plaatje gered van de planeet der vergane vinylglorie. Saved from planet vinyl oblivion, zeg maar. Linksboven staat de link naar een transparante Ogg Vorbis versie van de hit-single Et Si Tu Pars uit voorjaar 1977. De plaat heeft helaas niets wat lijkt op een (muzikale) bridge, en dat is echt zonde, want het zou een nog grotere cult-classic zijn als die er wèl in had gezeten! Het nummer is geschreven door Jacques Velt, Art Sullivan, Kiki van Oostindië en Will Hoebee (die later nog met José van Luv' ging neuken). Will produceerde het geheel samen met Peter Koelewijn, voor produktiemaatschappij Born Free..

Als je het hoesje goed bekijkt, dan moeten we toch toegeven dat het prejekkie zéér geslaagd was opgezet: Inderdaad een meer dan Franse kop, die Art Sullivan, en een meer dan Nederlands gezicht, onze Kiki. Prachtig toch, die poezenogen onder dat eerlijk blonde zweterige zeventiger-jaren haar? En dan dat lieve neusje, en die hartvormige mond met stralendwitte macleans tanden. Mevrouw van Oostindië was een lekker ding destijds, moet u weten. Volgens mij wilde ik als klein jochie toen al sex met Kiki, kunt u nagaan hoeveel power er in die chick moet hebben gezeten ;-) Zij is ongetwijfeld (naast Agnetha van ABBA, Debbie van Blondie en Marga van Luv') de schuld van mijn sterke voorliefde voor de blonde vrouw met blauwe ogen. Het is allemaal jouw schuld, Kiki, je wordt bedankt. ;-) Leef je nog, eigenlijk? Laat eens wat van je horen, meid. We deserve to know!

Sin City (movie review)

This movie is quite the project, visually. Everone will notice that. And even though I really don't like violence all that much, this time it seems to be a means to a goal, to deliver it to the viewer in its darkest purest form. It will touch your instincts because it's just so strong and in your face. The main characters are living for tough and hard action, and they all have comic-book strength. Frank Miller's writing for the narration is uniquely macho, honest and primal, which made it very funny at times, and I very much liked his message;

Men who hurt (or kill) women should not be left unpunished, they deserve the worst revenge we men can possibly think of.

It is almost as if Miller used his writing to get even with every wish for (and dream about) revenge he might have collected during his lifetime. Sin City is the realization of vengeance. In fact, the entire film reminded me a lot of Payback (with Mel Gibson), which is highly underrated (seeing the appreciation Sin City gets).

The only reason this movie didn't get my maximum rating is because I thought 2 of the actors (Clive Owen and Michael Clarke Duncan) were badly cast for their parts. They ruined the power this movie could have had. These two softened it up too much for my taste, they changed it from gaining cult-status to being just another attempt at replicating stuff like Payback and Spider Man.
Either way it IS a movie everyone should see, also those who will hate it afterwards. It could be seen as educational, even. Everybody should know there are people around who can write 'sick' storylines like these, and that there are so many people on this planet who will like them.

Cyveillance betrapt

Heb het een poosje aangekeken, maar het is wat mij betreft genoeg geweest met de sniffer-praktijken van onze tappertjes en rechercheurs in dienst van corporate scum, waaronder o.a. Stichting Brein. Per ingaande blokkeer ik al hun pogingen tot contact, op alle routers en servers die ik beheer. En ik moedig bij deze anderen aan hetzelfde te doen. Het lijstje IP-reeksen met creepy behavior, voor nu;

38.118.42.0/24
38.118.25.0/24
4.35.201.0/24
63.100.163.0/24
63.148.99.0/24
65.118.41.0/24
68.48.24.0/24
151.173.221.0/24
216.32.64.0/24

En zowaar, ik bleek niet de enige te zijn die het had ontdekt. Men is dus reeds internationaal actief vanaf dezelfde IP-ranges. You have been warned.

Cadeautje voor Benedictus

Het is 1 groot complot, zeg ik u. Dacht ik een originele naam te hebben, beetje rustig nog, qua google enzo, gaan ze in Rome een paus met mijn tweede naam neerzetten. Daar gaat mijn uniekheid. Goed, de andere kant van de medaille is dat ik meefiets op zijn roem ;-)

Alsof ik het aan voelde komen heb ik mezelf onlangs maar vast getracteerd op een heel stoer horloge. Waterdicht. Zit een kompas in. Een thermometer, en een hoogtemeter. Had ik een tijd geleden het dragen van horloges nog afgezworen als gevaarlijk stress-genererend statussymbool waar je aan kunt blijven haken, met dit horloge aan voel ik me echt goddamn (sorry Benedictus) sexy. Ja, heel soms zijn horloges gewoon lekker. Alles uit en alleen nog dat horloge aan mijn lijf, het heeft wat. Dit is het mooiste metaal (Titaan) wat ik ooit heb gedragen. Vooruit, ik zal eens een plaatje schieten van mijn horloge met mijn arm erin (binnenkort in dit theater ;-)

Het Masker van De Ware

Vanmorgen werd ik wakker uit een wat creepy droom. In die droom zat een scene waar een meisje in voorkwam, met lang blond haar. Onze blikken vonden elkaar, in de drukte van andere mensen om ons heen. Ik vroeg haar gebarend naar me toe te komen, een hoofdknik en een vingertje waarmee ik haar een soort come to daddy gevoel moest hebben gegeven. Ze kwam zowaar naar me toe, en ik vroeg of ze even bij me wilde komen zitten. Ze nam naast me plaats, en ik zag iets aan haar gezicht, dat de huid wel héél erg perfect was, maar dat er iets geks was rond haar blauwe ogen. "Ik weet wie je bent, hoor" zei ze, "en je weet wie ik ben, ik heb een masker op namelijk". Toen zag ik het; Inderdaad, ze droeg een masker, maar ergens bij de wat vreemde wallen onder haar ogen zag ik het verloop in huidskleur en huid-type. Ik moest in de droom toen denken aan Mission Impossible, de film met de niet van echt te onderscheiden maskers. Op het moment dat ik me afvroeg wie er dan achter dat masker zat, wist ik het eigenlijk al. Het was H. Ze zei dat ze niet anders kon dan hier met dat masker op rondlopen, en ze was daar wat humeurig door. We hadden ergens ruzie over, en ik herinner me hoe haar ogen daarbij niet klopten met wat haar gezicht zei, dankzij dat masker. Ik legde dat haar uit en we moesten er om lachen. Daarna is de droom te wazig, tot aan het end ergens; Inmiddels was dezelfde maskerdragende H. in gesprek met iemand, en kwam ik haar opnieuw tegen, maar nu wetende dat ze niet was wie iedereen dacht te zien. Ik herinner me kijkend van opzij, naar de huid van haar gezicht met sproetjes, en naar haar wallen, die er eigenlijk alleen waren om het verloop van echt naar masker te verbergen. Ik zag dat ze voelde dat ik er stond, maar voelde dat ze wist dat ik mijn mond wel zou houden over haar masker, dat ik het spel mee zou spelen. Op dat moment werd ik bezweet wakker, zo ongeveer...
Wat moet een mens met zo'n droom?

Ik had ooit mijn ware gevonden. Dat wist zij, en dat wist ik. Ze was 18, in het echte leven. Stiekem voelde ik dat, en stiekem wist zij dat. Zij liet zich leiden door haar omgeving, en door wat haar leeftijd van haar verwachtte, en ik mij door mijn omgeving, en eerdere ervaringen, en toen ging het helemaal fout. Toch weet ik dat zij weet dat wij in een andere dimensie het ware-gevoel zouden uitdiepen tot iets onvoorstelbaar moois. Misschien te mooi, te sterk, te explosief. 1 blik in haar ogen en ik geloofde weer in de ware, terwijl ik dat geloof eerder al had opgegeven. Misschien kwam het doordat ik al vaker had gedacht een ware gevonden te hebben, (maar het nu zeker wist omdat ik het ware-gevoel kon afzetten tegen de valse eerderen, tegen de illusies van eerdere waren) dat ik nu wist dat ik gelijk had, dat ik de ene dimensie naar de andere over kon hevelen. Haar en mijn droom had kunnen verwezenlijken. Dat was echter niet het geval. En nu heeft mijn ware een masker op? Fijn. Het waakvlammetje in mij blijft branden, ook al worden er verwoede pogingen gedaan het te doven. Het vlammetje van het geloof in een ware heeft nu wel een nieuwe kleur gekregen...

i pwn n00bs

Als je bent als ik, dan heb je geen moeite met het verstaan van engelstalige filmpjes, zonder ondertiteling, en heb ik iets leuks voor je ;-) Tijd geleden maakte ik al reclame voor The Scene, nu wil ik daar graag de verzamel-site Kedora.net aan toevoegen. Je haalt er zo uren leuke independent video vandaan. Check de "episodes" link, en dan de "download" link rechtsonder elk item. Be sure not to miss episode 2 van Pure Pwnage, The Package Sniffers en The Glitch (jammer van de lage audio-kwaliteit bij die laatste trouwens)..

En ken je Raiding the 20th Century eigenlijk al? De mix is hier te downloaden.

The story continues

"BREIN begint vandaag met gerechtelijke procedures tegen 32 uploaders. Naar verwachting zullen er meer zaken volgen. Namens de rechthebbenden eist BREIN dat de aanbieders stoppen met uploaden. Daarnaast wordt een schadevergoeding gevorderd."

Nou, wat zal de internetter die paar uploaders missen zeg.
Naald uit een hooiberg halen, en zorgen dat 't puntje niet meer prikt.
Wat zou dat de belastingbetaler (of de entertainment industrie) allemaal wel niet kosten!
De MPAA, RIAA, Buma en Sena zijn alweer de kansloze breinlozen. Er wordt namelijk precies het tegenovergestelde bereikt;

1. We gaan eindelijk ècht allemaal aan de PeerGuardian (of aanverwante opties om Brein-peeping te vermijden)

2. Er wordt een kloof geschapen tussen consument en artiest, die er nooit was, nooit had hoeven zijn, en de artiest al helemaal niet graag zag ontstaan. Laat ons fijn een maand geen muziek, films of software kopen, geen bioscoop bezoeken, en geen auteursrechtelijk beschermd materiaal meer uitzenden of vertonen, kijken hoe blij ze dan worden.

Nu ze hier mee begonnen zijn, kunnen ze tegenacties verwachten. Of, zoals Herman Finkers dat zo mooi zei:

"We gaan vanavond op bezoek bij de deurwaarder. Het hoeft niet altijd van één kant af te komen!"

Breinloos deel zoveel

Er is veel hoop aan de horizon wat bestandsuitwisseling betreft. Lang leve bitch of freedom Sjoera Nas ;-)

Er ontstaat overigens wel een leuk probleem voor Brein/Buma/SENA bij het podcast-gebeuren. Er is een steeds grotere, sterk groeiende stroming binnen de film en muziek-wereld die instanties als Buma/Brein bewust omzeilt, waarbinnen alleen maar rechtenvrij materiaal verspreid wordt, zoals bij http://www.garageband.com/ enzo (er zijn tig voorbeelden te vinden).

Leuk daarbij is dat Brein natuurlijk nooit over de mankracht en kennis zal beschikken om al die podcasts (het worden er dagelijks meer; http://audio.weblogs.com http://podstart.nl http://openpodcast.org ) te gaan afstropen op die ene muziek-track die NIET rechtenvrij is. A dead-end street, als je het mij vraagt. Een verloren strijd.
Dus als je slim bent, dan gooi je heel veel rechtenvrije films en muziek in je shared mapjes, als kazaa-gebruikende gemeenschap, en dan vraag je bij een gerechtelijk bevel om de bewijslast betreffende de content die je aan zou bieden. 10 tegen 1 dat ze niet weten wat er rechtenvrij was, en wat niet. Waar nog bij komt, je mag een verzameling rechtenrvije mp3-files gerust een misleidende naam geven, bijv. illegal_bootleg_rip_latest_CD_by_GwenStefani.zip. Niets strafbaars aan. Lachen!

Wat je niet hoort, dat is dat de entertainment industrie (MPAA/RIAA/Brein) over 2004 meer inkomsten genoot dan ooit, ongeacht de veel gehoorde fabeltjes van teruglopende verkoop van CD's en DVD's, en van afnemend bioscoopbezoek is al helemaal geen sprake. Het is een slim statistieken-verhaaltje, waarbij de toename van het aanbod wordt vertaald naar een daling die verhoudingsgewijs op zou treden. Duh; Verdun de spoeling, en er zal per drager minder verkocht worden. In werkelijkheid zijn de 'verliezen' dankzij torrents en ptp marginaal te noemen. Bovendien zorgen die kanalen voor bekendheid en goede mond op mond reclame, een beetje het shareware effect, try before you buy, know before you go.

Wat mij zo blijft verbazen, dat is de inkomstenschaal van de gemiddelde box-office hit acteur of actrice. Is dat werkelijk nodig, dat ze miljoenen vangen per film? Is een leven als "filmster" nu echt zo bijzonder en zwaar dat het dergelijke beloning vereist? Als het zo 'slecht' zou gaan met de verkoop zie ik daar toch een geweldige discrepantie! Is het niet slimmer dat geld wat gelijkmatiger te verdelen onder alle mensen die aan het maken van zo'n film mee hebben gewerkt?