What god ?

One experience that many atheists have is the bewilderment of theists over how a person can be moral and good without believing in a god. Their attitude seems to be that morality cannot exist without some sort of god, and preferably their god. Ergo, atheists must be fundamentally immoral. I was surprised to find that even some people at libertyforum seem to think such thoughts, so I emailed one of them asking why they believe in the bible. Further down the correspondence I replied with this;

> Because I know of God's existence,

No, you don't know of his existence, you have created your knowledge of him existing. Humans have created this "god" thing, yet humans have not been created by your god, which makes your assumption that this god exists rather shortsighted and selfish. Without your thoughts, there would never have been one, ever. You can rest assured that a god does NOT exist. There's proof of that. In fact it's simple CSI 101 (as you so often use in your writing yourself).

> The reason why whatever scientists, etc, you mention, think they "know there
> is no God" is because they are attempting to "find" or locate Him

We aren't looking for him anywhere, because we know there's no god to look for. If it would be there, it would have made itself known by now, wouldn't you say?

When I tell people I don't believe in a god, some of them look at me like I'm ready to kill them. They see a man without values, a man totally ruined or something. Some people even ask me what is stopping me from going on a rampage. I have never been able to successfully tell them that these two have nothing to do with each other. Atheists are normal fun-loving people. They have their basic values. To know that killing and raping is bad doesn't need a god. People say Conscience is god. No, Conscience is the values you learned and you want to uphold. It is the basic YOU. You feel guilty not because god finds that you've done something bad but because you do.
I remember one particular incident when a friend of mine was talking about a person who has 4 wives. He said that "people who say they don't believe in God do all the wrong they want". I told him I don't believe in god either, and that this does not mean I can do any wrong. Well, his mind could only come up with "That means you believe in God in some corner of your heart". I really pity people who talk like this. They say that only a 'god-fearing person' can stick to values and morals. So, if somehow it is proven that god never existed, will this person still hold on to his values? If it's just god who is stopping you from raping or stealing, then what are you? What morals do you have? I think it's better to say "God doesn't stop me from doing anything, I chose not to do it out of my own free will"!

One more thing that people believe in is that atheists need explanations about anything and that's why they cannot accept god, who is more of faith. I disagree there too. It is the believers who need explanations and that's why anything inexplicable becomes god's deeds. How are these mountains made? "Oh my! I don't know" is what they think, but what they say is "God made them!"
Isn't it better to say, "I don't know but there must be some reason" ?
They put anything out of their mind's reach into the realms of God, satisfying themselves that it is out of their control and thus never wanting to know about it anymore. They fool themselves all day long. And that is why I pity these people.

The bottom line is: It is better to believe in yourself than in some god. It is better to take credit for your actions than to say god made you do it. It is better to be right by will than by fear.

I am an atheist and I don't do morals. Rather like a god or gods; I have no need to think about them because they do not exist, except in other people's minds. My values are personal and generally rigidly held, although in some instances they can be fluid. On occasion I have found that my values are too rigid - even, I had to admit, downright wrong. I have had to absorb new knowledge into old values, I have even changed some altogether. It can be a difficult and emotionally painful process, but at least I am not restricted to a rigid behavioral framework written down by some retards who lived hundreds or thousands of years ago.

I have found my values becoming more pliable as I have grown older. I have found I can forgive more readily, I have found I can accept the behavior exhibited by some people that I would have outright condemned as a young man. Forgiveness isn't something we should be told we need to do if we are to enter a fictitious heaven. Forgiveness allows us to grow as individuals, to learn from our own and other people's mistakes. Forgiveness is essential for our peace of mind.

I know I have no maker I will go to and live with when I die. And yet, I hope that some of my words and actions will have influenced others so that they might live their lives with values that are firmly held, but fluid when needs demand. By passing on my knowledge and values, and, of course, by possibly passing on my genes and creations, I will live on when I die (even though the use of that is still unclear to me, it is clear that your god doesn't have the answer to that either).
You honestly do not need religion to be a good person.

I'm sorry to tell you this, but you being this religious person downgrades the value of your assumptions on other subjects on libertyforum. This is also what makes both your president Bush and our president Balkenende total idiots; it's a shame people like this have so much power over us and can decide what we're allowed to do. We can use more atheists promoting a positive vision of life rather than a religious one dominated by fear, guilt and superstition, if you ask me.

Zombies van unresolved issues

Een jaar of vijf geleden schreef ik in een email:

Soms begrijp ik niet hoe mensen kunnen leven in dezelfde stad als de mensen met wie ze unresolved issues hebben lopen. Lopende zaken die niet netjes zijn afgerond. Dat ze willen leven in een stad waar ze mij ieder moment kunnen tegenkomen, in een restaurant, in een winkel, op een feestje, terwijl ze dondersgoed weten dat we nog heel veel te bespreken hebben. Hoe kun je doorgaan in een stad waarvan je weet dat ik daar ook woon? Ik zou het niet willen en niet kunnen.

Inmiddels lijk ik echter ZELF meerdere skeletten van onopgeloste problemen te hebben veroorzaakt, en heb ik wegens omstandigheden geen tijd of mogelijkheden gehad om dingen netter of beter achter te laten dan dit. Er dwalen nu dus enge zombies van unresolved issues in mijn stad rond, die maken dat ik steeds meer kans loop iemand tegen te komen die ik liever niet wil tegenkomen, mensen met wie het ongemakkelijk lullen zal zijn. En dit past zo vreselijk NIET bij mij. Meestal zorg ik ervoor dat ik netjes eindig, dat ik een probleem overwin, volledig afrond en uitpraat, dat ik me vrij voel overal waar ik leef, that my conscious is clear, overal waar ik boodschappen doe, overal waar ik fiets.
Als grote hoofdoorzaak, als bron van dergelijke unresolved issues, moet ik toch 'werken voor geld' aanwijzen. Alles is terug te voeren op het feit dat de maatschappij mij gedwongen heeft dingen te gaan doen die ik eigenlijk niet wilde doen, omdat het 'moest'. Dit heeft zich doorgedrukt tot diep in mijn privéleven, zelfs potentieel zeer succesvolle relaties en vriendschappen heb IK laten mislukken zonder dat ik dat normaalgesproken zou hebben laten gebeuren. Ik hoor u zeggen; Je leert van je fouten, Juul!
Tuurlijk, maar dat neemt niet weg dat die fouten nu mijn woonplaats, het hele land eigenlijk, hebben besmet met mensen die mij ten onrechte maar raar zullen vinden, mensen die negatief over mij denken, die denken dat ik zus en zo ben, terwijl ik verre van zus of zo ben. En erger nog; Terwijl het niet mijn schuld is (en niet eens altijd mijn fouten waren).
Deze schoenmaker had beter bij zijn fucking leest kunnen blijven. Uit nostalgie daarom een paar stokoude webpages tot leven gebracht; Het grote InFerNo interview, en de laatste homepage van mijn oude lokale radio succes.

Voortkomend uit dat vroegere gek mogen doen op de radio vinden jullie zeer binnenkort een soort van vervolg hiervan, in de vorm van te downloaden geluidsfiles, op lulligvoorje.nl (ja, echt). Er zijn te veel mensen geweest die mij te vaak vertelden dat ze uitkeken naar de keren dat ze mij weer op hun radio konden horen raaskallen. Men vond zelfs dat ik een natuurtalent was voor stand-up comedy achtige performances, maar daarmee schep ik verwachtingen die ik niet wil scheppen; Ik ga gewoon weer rustig aan beginnen met het leven achter de microfoon, en dan zien we wel wat er gaat gebeuren. Ik vond het altijd erg leuk om te doen, en aangezien ik hier online eigenlijk NOG meer vrijheid heb om te zeggen wat ik wil, kan dat nog wel eens heel erg spannend worden. Er zijn sowieso nauwelijks interessante nederlandstalige audio-logs (of hoe je dat ook wilt noemen), dus er is ook nog eens een markt voor. Het worden ogg vorbis files, geen mp3 files, want ik wil 't ogg formaat meteen een beetje pushen; Als je me wilt horen, dan heb je er maar voor te zorgen dat je naar ogg kunt luisteren :-) De meesten kunnen dat trouwens al, zonder dat ze het weten. Geschiedenisles.

Oh by the way, het bovenste deel van dit berichtje is grotendeels een copy-paste van iets wat ik op 15 september 2002 al schreef, maar het is meer dan ooit weer actueel, dus ik heb het even in de re-run gegooid...